• ek•sis•tén•si•ya•lís•mo

    1. :
      paniniwala na hindi bahagi ng kaayusang metapisiko ang tao; sa halip, kailangang likhain ng mga indibidwal ang kanilang sariling pagkatao, sang-ayon sa kani-kanilang espesipikong kalagayan at kaligiran

Huling binago: