• i•ká•pag•pa•ka-

    1. :
      pambuo ng pandiwa, bahagi ng ser-yeng ika- mula sa magpaka-, at nagpapahiwatig ng dahilan ng kusang paggawâ ng isang bagay o pagsusumikap maging katulad ng isinasaad ng salitâng-ugat, hal ikápagpakabuti, ikápagpakamatáy

Huling binago: