• ku•ba•kób

    1. 1:
      napapalibutan ang lahat ng bahagi
    2. 2:
      mababà ang bubong
    3. 3:
      nakakuba hábang naglalakad o tumatayô
  • ku•bá•kob

    1. 1:
      dampa na walang silong at mababà ang bubong
    2. 2:
      pagtuturing na alipin ang lahat ng kasapi ng pamilya
    3. 3:
      parusang ipinapataw noong unang panahon sa suwail at manlo-loko, pinaliligran ng buong bayan ang bahay nitó, inaakyat, at kapag tumakbo ito ay binabató palabas ng bayan, at winawasak ang bahay nitó

Huling binago: