• lu•nga•yî

  1. :

     nakayuko o nakatu-ngó, karaniwan kapag namimighati o nalulungkot

• lu•ngá•yi

  1. 1:

     paghihilig ng ulo sa unan, o sa ibang bahaging mas mababà, upang magpahinga

  2. 2:

     paghuhugas ng ulo sa pamamagitan ng paglulubog nitó sa tubig, at ang mukha ay nása itaas

  3. 3:

     paglungayngay nang ang mukha ay nása itaas

Huling binago: Enero 27, 2017