• mis•ti•sís•mo

    1. 1:
      ang paniniwala na ang pakikipag-isa o paglangkap sa isang absolute, o na ang espiritwal na pagkaunawa sa karunungan ay matatamo sa pa-mamagitan ng pagninilay at ganap na pagsusuko ng sarili
    2. 2:
      paniniwala na binubuo ng tíla pa-naginip at magulóng kaisipan, lalo na kapag nakabatay sa paghaka ng mga mistiko at sobrenatural na ta-gapamagitan

Huling binago: