pa•lak•pák
- 1:
- tunog na nalilikha ng dalawang palad na pinagsalpok nang malakas at paulit-ulit
- 2:
- pagbibigay ng papuri sa pamamagitan ng naturang tunog
- 3:
- instrumentong yari sa biniyak na biyas ng kawayan o isang pares ng kapirasong kahoy na pinag-tataklob nang malakas upang lumik-ha ng tunog
- 4:
- kasangkapan na inilalagay nila sa bukid at kapag ito ay hinila gamit ang lubid, tumatama ito sa dalawang kawayan at pam-bugaw ng mga hayop na naninira ng tanim