• pa•lak•pák

    1. 1:
      tunog na nalilikha ng dalawang palad na pinagsalpok nang malakas at paulit-ulit
    2. 2:
      pagbibigay ng papuri sa pamamagitan ng naturang tunog
    3. 3:
      instrumentong yari sa biniyak na biyas ng kawayan o isang pares ng kapirasong kahoy na pinag-tataklob nang malakas upang lumik-ha ng tunog
    4. 4:
      kasangkapan na inilalagay nila sa bukid at kapag ito ay hinila gamit ang lubid, tumatama ito sa dalawang kawayan at pam-bugaw ng mga hayop na naninira ng tanim

Huling binago: