• pa•pá-

    1. :
      ginagamit sa pang-uri upang ipahiwatig na patúngo sa isang pook o kalagayan ang gina-gamitan ng pang-uri, hal paparito, papatay, paparami.

  • pa•pá

    1. :

  • pa•pà

    1. 1:
      bahagi ng kumot
    2. 2:
      pagpilas ng dahon ng gabe hang-gang sa balát
    3. 3:
      bahay na mababà ang bubong at kaunti ang daloy ng hangin
    4. 4:
      pukyot (Apis mellifera) na nag-iipon ng pulut
    5. 5:
      tawag sa pagkain ng mga batàng bago pa lá-mang nakapagsasalita.

  • pa•pâ

    1. :
      mababà at sapád.

  • pá•pa

    1. 1:
      uri ng susô (Telesco-pium telescopium) at hugis balisung-song
    2. 2:
      talukab ng kabibe na hugis kono o apa
    3. 3:
      karaniwang súkat ng lápad ng tela
    4. 4:
      itay.

  • Pá•pa

    1. :
      obispo ng Roma at kataas-taasang pinunò ng simbahang Kato-liko Romano

Huling binago: