• par•kéy

    1. 1:
      pansahig na binubuo ng maliliit na piraso ng kahoy at may padron o hu-gis, karaniwang nakapatong sa ibang kahoy o semento
    2. 2:
      bahagi ng pangunahing palapag ng isang teatro, bulwagan, at katulad, nása pagitan ng pook ng mga musiko at tagapanood

Huling binago: