• pa•ti-

    1. :
      pambuo ng pandiwa, kasá-ma ng mag-, nagsasaad ng kawalan ng kontrol sa sariling kalooban, hal patihulóg, patibuwál, patianód, patiwakál.

  • pa•tí

    1. :

  • pa•tí

    1. :
      saka; katagang karaniwang gamit sa pagsang-ayon, pagdaragdag, o pag-sasáma, hal “Patí ako’y idinawit niya”.

  • pa•tì

    1. 1:
      sagot, karaniwan sa pag-tatálong tulad sa balagtasan
    2. 2:
      matatag at matibay sa hangarin o salita.

  • pa•tî

    1. :
      magkabatî o magkaibigan.

  • pá•ti

    1. 1:
    2. 2:
      tumpak sa panghuhula.

Huling binago: