H1

H2

h3

small

large

huge

Tutulaan kitá, munti kong prinsesa,

Perlas ng silangan, at walang korona;

Lingkod ka ng bayang kung maalaala

Dahil nakíta kang lugmok sa umaga.

Wala kang medalya, gawad, o parangal

Na maitatampok sa gitna ng altar;

Ngunit may dambana ang iyong larawan

Sa puso ng madlang napaglilingkuran.

Di mo naman nais na maging balita

Ang pagkalinga mo sa maraming dukha;

Ang malasákit mo’y taal na adhikang

Kapuwa’y damayan, lalo’t may pinsala.

Tunay kang taliba: Nása unang hanay

Anumang panganib ang dapat labánan;

Kalong mo ang musmos ng kinabukasan,

Akay mo’y matandang dapat mong bayaran.

Tutulaan kitá, hindi mo man hiling,

Upang ang dibdib mo’y hindi magupiling;

Tula lámang ito, ngunit kung mapansin,

Maligaya akong ikaw ay naratíng.