bibig


bi·bíg

png
1:
Ana bahagi ng mukha ng tao o hayop na pinapasukan ng pagkain ; guwang na naglalamán ng mga estrukturang kailangan sa pagnguya ; mga estrukturang ginagamit sa pagnguya at pagtikim, gaya ng ngipin, dila, oral cavity, at katulad ; bukasan ng guwang na pinagmumulan ng pagsasalita : ASBÚK, BÂ-BÂ, BANGÁNGA, BANGLÚS, BIBÎ, BÓKA, BUNGÁ, BUNGANGÀ, MÓDOL, MOUTH, NGÍWAT, SANGÍ, TÍMID

bi·bi·gán

pnr
:
madaldal, masag-wang magsalita.