ABCDEFGHIJKLMNÑNgOPQRSTUVWXYZ

  • bi•nú•kot

    1. 1:
      sa sinaunang lipunang Bisaya, isang babaeng maharlika o asawa ng datu na nabubúhay nang nag-iisa at nakahiwalay sa ibang tao
    2. 2:
      ang babaeng napiling mang-aawit ng epikong-bayan; malimit maputî ang kutis, mahilig umawit, may pambihirang talas ng memorya, at nabubúhay nang nakahiwalay sa ibang tao