• bun•tót-pu•sà

    1. 1:
      damo (Pen-nisetum polystachyon) na 1.5 m ang taas, madulas at mabalahibo ang mga dahon, at may bulaklak na tíla buntot, kulay dalandang kayu-manggi na nagiging kremang putî hábang tumatagal
    2. 2:
      buhok na hugis buntot sa batok
    3. 3:
      isang uri ng palay na may buhok