díng•ding
- :
ding•díng
- 1:
- patayông estruktura na gawâ sa bató, kahoy, tisa, o katulad na materyales, ginagamit upang ku-lungin, hatiin, o ipagsanggaláng ang isang bahagi, lalo na ang gayong estruktura na nagsisilbing panloob na rabaw ng silid o gusali
- 2:
- panloob na rabaw o gilid ng isang bagay
- 1:
da•gâng ding•díng
- 1:
- 2:
- tao na nang-uumit