discharge (dis•tsárds)
- 1:
- patalsikin sa tungkulin o palayain sa pagkakabilanggo
- 2:
- alisan ng pananagutan sa pagkakautang
- 3:
- mag-paputok ng baril
- 4:
- magbuhos; magtápon
- 5:
- 6:
- pawalan ng bisà o kanselahin ayon sa utos ng hukuman
- 7:
- pakawalan ang kargang elektrisidad mula sa isang bagay