• di•ya•lék•to

    1. 1:
      anyo ng wikang ginagamit sa isang partikular na pook o rehiyon
    2. 2:
      isa sa pangkat ng mga wikang kabílang sa isang espesipikong pamilya
    3. 3:
      uri ng wikang may sariling bokabularyo, bigkas, gramatika, at idyoma na kaiba sa pamantayang wika