• e•pis•yén•si•yá

    1. 1:
      kalagayan o katangian ng pagiging episyente
    2. 2:
      kakayahang gumawâ ng isang bagay sa pinakamabilis at pinakamatipid na paraan
    3. 3:
      ratio ng natapos na gawain kaugnay ng enerhiyang ginamit para dito, karaniwang ipinahahayag sa pamamagitan ng persentahe