habhab


hab·háb

png
1:
[Bik Hil Seb ST War] paraan ng pagkain ng hayop na gutóm o matakaw at halos ibig nang luluning lahat ang pagkain : ANGÁB, HAKHÁK, KÉMKEM, KIBKÍB, PAGMÉL, PANÁKMOL, SABSÁB
2:
Agr [ST] palay na bahagyang nabalatan
3:
isang uri ng pansit.

háb·hab

pnd |hu·máb·hab, i·háb·hab, mag·háb·hab |[ Hil Seb ]
:
kumain nang tíla hayop ; kumain nang hindi ginagamit ang kamay.