hu•kóm 1: pampublikong opisyal na awto-risadong duminig at magpasiya hinggil sa mga kaso sa isang huku-man; mahistradong inatasang ma-mahala sa pagbibigay ng kataru-ngan 2: tagahatol, hal sa isang timpalak
Mga Hukom (ma•ngá hu•kóm) : sa Bibliya, aklat na naglalaman ng kasaysayan ng Israel hábang nása ilalim ito ng pamumunò ng mga hukom