• mag•pa•tí-

    1. 1:
      pambuo ng pandi-wa, palayon ang epekto na nagpapa-kita ng aksiyong ginawâ sa sarili na karaniwang marahas, hal magpa-tiwakal, magpatihulog, magpatirapâ
    2. 2:
      hindi kasáma sa semantikong ha-nay ng magpati-1, nagsasaad ng higit na magaang na pagganap na pala-yón, hal magpatibuhat