• ma•ká-

    1. 1:
      a
      pambuo ng pang-uri, nagsasaad ng pagkampi o pagpanig at may kasámang gitling kapag sinu-sundan ng pangngalang pantangi, hal, maka-Amerikano, maka-Espan-yol, maka Ingles
      b
      ikinakabit din sa mga pangngalan o pang-uri nang wa-lang gitling kapag pangngalang pambalana, hal makabago, makaban-sâ, makabayan
    2. 2:
      pambuo ng pang-uri, nagsasaad ng pananhî, hal maka-bása, makabuti, makasamâ
    3. 3:
      katulad ng maka-2, subalit ginagamit bago ang tambalan at naglalarawan na sali-tâng-ugat, hal makaagdong-buhay, makaalis-antok, makabagbag-loob
    4. 4:
      pambuo ng pandiwa, nagsasaad ng abilidad o awtoridad na gumawâ at kumilos, hal makabása, makabilí, makasulat, makasigaw
    5. 5:
      pambuo ng pang-abay, nagsasaad ng pag-uulit, hal makailan, makalima, makasampu
  • Má•ka

    1. :
      pook na himlayan ng mabubuting kaluluwa