pabaya


pa·ba·yâ

pnr |[ pa+baya ]
1:
walang wastong pag-iingat sa paggawâ ng isang bagay : ÁLENG-ÁLENG, DÁNGHAG, DERELÍKTO, HALAGHÁG, LÁNGWAY, MAPAULIYAN, NADUPAG, PANAWÁNG, SAPRAT, TALÁOS, WALÂNG-ÍNGAT
2:
hindi nagbigay ng wastong pangangala-ga sa isang tao o bagay : ÁLENG-ÁLENG, DÁNGHAG, DERELÍKTO, HALAGHÁG, LÁNGWAY, MAPAULIYAN, NADUPAG, PANAWÁNG, SAPRAT, TALÁOS

pa·bá·ya

png |[ ST pa+báya ]
1:
páyag o pagpáyag

pa·ba·yà·an

pnd |[ pa+baya+an ]
1:
hayaang mag-isa : ABANDONÁ, BUSTÉN, DÍD-AN, PABURÉN
2:
bigyan ng pahintulot na gawin ang isang bagay.