ABCDEFGHIJKLMNÑNgOPQRSTUVWXYZ

  • ragtime (rág•taym)

    1. 1:
      estilo ng sinaunang musikang popu-lar na pinasíkat ng mga musikerong Amerikanong Itim noong 1890 at ka-raniwang tinutugtog sa piyano
    2. 2:
      rit-mo na may bílang na 2/4 ang saliw at may palagiang synchopation ang himig