rattle (rát•el)
- 1:
- mabilis, sunod-sunod, maiikli, at matalas na tunog gaya ng tunog na likha ng banggaan ng dalawang matigas na bagay
- 2:
- instrumentong lumilikha ng gayong tunog
- 3:
- 4:
- serye ng matinik at magkakawing na singsing sa dulo ng buntot ng rattlesnake na lumilikha ng gayong tunog
- 5:
- garalgal na galing sa lalamunan
- 6:
- a
- maingay na dal-dalan
- b
- walang saysay na usapan
- 7:
- tao na buháy na buháy kung mag-salita o daldal nang daldal nang hindi nag-iisip