• rococo (ro•kó•ko, ro•ków•kow)

    1. 1:
      estilo na umunlad sa timog Germany, Austria, at France, nagmula sa baroque at katangi-tangi dahil sa eleganteng paggamit ng iba’t ibang materyales upang lumikha ng pangkalahatang anyo na maganda at kaakit-akit
    2. 2:
      estilong homopho-nic na umiral noong kalagitnaan ng ikalabingwalong siglo at nagpapa-malas ng paimbabaw na ringal at ha-lina, at paggamit ng detalyadong or-namentasyon