• ta•ber•ná•ku•ló

    1. 1:
      dambana o altar na may habong
    2. 2:
      pook-sambahan para sa malalakíng kongregasyon
    3. 3:
      a
      napápasáng santuwaryo, dalá-dalá ng mga Israelita sa kanilang paglalakbay mula Ehipto hanggang Herusalem
      b
      ang templo ng mga Hudyo
    4. 4:
      munting kabinet para sa konsagradong ostiya
    5. 5:
      pansamantalang silungán, gaya ng tolda