• ta•gu•lay•láy

    1. 1:
      matan-dang awit ng kalungkutan sa Kataga-lugan, karaniwang inaawit nang isáhan at walang saliw
    2. 2:
      terminong nararapat sa isang uri o estilo ng pag-awit a monotonong himig na nagpa-pahayag ng dalamhati sa isang namatáy b awit ng pag-ibig na may matamis ngunit malungkot na himig c saéta d pakatal na bokalisasyon sa pag-awit