• zenith (zé•nit)

    1. 1:
      bahagi ng esferang pangkalawakan na tuwirang nása ibabaw ng isang nag-mamasid
    2. 2:
      pinakamataas na punto o estado.
  • zenith distance (zé•nit dís•tans)

    1. :
      ang distansiyang anggu-lar mula sa zenith ng isang esferang pangkalawakan túngo sa isa pa, at sinusúkat sa isang malakíng bilog na perpendikular sa kalawakan