• ngi•tî

    1. 1:
      anyo ng mukha na may kalakip na pagningning ng mga matá, tahimik na pag-angat ng magkabilâng sulok ng bibig, hindi gaanong gumagamit ng mga másel gaya sa tawa, nagpapahiwatig ng kasiyahan, lugod, paggiliw, pagsang-ayon, tinitimping aliw, parikala, o pag-uyam
    2. 2:
      maaliwalas, kasiya-siya, mapag-engganyong anyo o hulagway hal “ngiti ng araw,” “ngiti ng bulaklak”

Huling binago: