kang
- 1:
- tawag paggálang sa isang nakatatanda ngunit hindi kamag-anak
- 2:
- sa madyong, tumutukoy sa pagkokompleto ng apat na magkakaparehong karakter ng pitsa
ka•ngá
- :
- isang uri ng karo o kareta
- :
ka•ngá•lan
- :
ka•ngá•las
- :
ká•ngan
- 1:
- balabal na kulay asul
- 2:
- noong panahon ng Espanyol, piraso ng maligasgas na tela na ginagamit ng mga Muslim bílang salapi sa pakikipagpalitan ng kalakal
- 1:
kangaroo (káng•ga•rú)
- :
- sa Australia, hayop (genus Macropus) na marsupial, maliit ang ulo, malakí ang tainga, at mahabà ang binti at buntot; kilalá dahil sa kilos na palundag-lundag at sa pagdadalá ng anak sa pamamagitan ng tíla lukbu-tan sa tiyan
- :
ká•ngay
- 1:
- paanyaya para sa isang pagdiriwang o kasalan
- 2:
- 3:
- pigíng sa kasalan
- 1:
kang•gâ
- :
káng•ga
- :
ka•ngí•na
- :
- varyant ng kanina
- :
ka•ngí•ob
- :
ka•ngít•ngit
- :
kang•kág
- :
- pagbuka, gaya ng pakpak
- :
kang•kák
- :
- ginto o pilak na disenyong nakaumbok
- :
kang•káng
- 1:
- iyak o ungol ng áso
- 2:
- tulóy-tulóy na iyak ng sanggol
- 3:
- tulóy-tulóy na satsat na may mataas na tono
- 4:
- varyant ng kangkag
- 1:
kang•ka•rót
- 1:
- sa trumpo, malikot at magaralgal na pag-ikot
- 2:
- may katangiang katulad ng naturang pagkilos ng trumpo
- 1:
kang•kóng
- :
- haláman (Ipomea reptans aquatica) na malabaging, tumutubò sa mga tu-bigán, at iginugulay ang talbos
- :
kang•kóng-da•pò
- :
- uri ng halaman
- :
kang•kóng-ka•la•báw
- :
- yerba (Enhydra fluctuans) na tíla mabuhok at malamán, padapa ang tubò, at nag-uugat sa ibabâng bahagi ng mga bukó
- :
kan•gré•ho
- :