pu•gó
- :
pu•gò
- 1:
- pagbunot sa buntot ng tandang, pinagmulan ng tawag sa ibong walang buntot
- 2:
- ibon (genus Coternix) na halos walang buntot at mabilis tumakbo at lumipad
- 1:
pú•go
- :
- pantal na pino at makikíta sa binti ng tao na laging nakasakay sa kalabaw.
- :
pu•gód
- :
pú•gok
- :
- pagpilipit sa ulo ng isda o manok
- :
pû-gok
- :
pu•gón
- 1:
- uri ng kalan na kulob sa loob ang init at may paa-suhán
- 2:
- kulob na lutuán ng tinapay
- 3:
- silid lutuán sa bapor.
- 1:
pu•go•né•ro
- :
- tao na nangangasiwa sa paglalagay ng ga-tong sa pugon.
- :
pu•góng
- 1:
- 2:
pú•gong
- 1:
- piraso ng tela na gi-nagamit bílang pandong at may talìng ibinubuhol sa magkabilâng dulo
- 2:
- pagtatalì o talì sa bunganga ng sakong may lamán
- 3:
- pagbibigkis o ang bigkis ng mga himaymay
- 1:
pu•gòng-gú•bat
- :
- ilahas na pugo.
- :
pú•gor
- :
- kahoy na gina-gamit na pangkulay sa kilang nitó.
- :
pu•gós
- :
pú•gos
- 1:
- pagpiga ng basâng damit at pag-aalis ng mantsa
- 2:
- ugat ng isang uri ng yerba na tulad ng hunsiya
- 3:
- pagkusot sa maruming bahagi lámang ng damit
- 1:
pu•gó•so
- :
pu•gót
- 1:
- bagay na itim, ga-ya ng tawag na Pugót sa mga Negrito
- 2:
- kamisadentro na walang manggas.
- 1:
pu•gót
- :
- walang ulo o inalisan ng ulo.
- :
pú•got
- 1:
- pagpútol sa leeg upang maalis ang ulo
- 2:
- pag-aalis sa bahaging hindi kaila-ngan sa pamamagitan ng patalim
- 3:
- sa malakíng titik, Negrito
- 4:
- tao na maliit ang bibig
- 1: