• ka•li•gi•rán

    1. 1:
      ang paligid na panahanan o pinamu-muhayan ng isang tao, hayop, o halá-man
    2. 2:
      ang kalagayan o pook para sa isang gawain, hal kaligiran sa pag-aaral
    3. 3:
      ang daigdig ng kalikásan, sa kabuuan, o sa isang tiyak na pook heograpiko, lalo na ya-ong apektado ng gawain ng tao