• Má•ka
    png | Mit | [ ST ]
    :
    pook na himlayan ng mabubuting kaluluwa
  • ma•ká-
    pnl
    1:
    a pambuo ng pang-uri, nagsasaad ng pagkampi o pagpanig at may kasámang gitling kapag sinu-sundan ng pangngalang pantangi, hal, maka-Amerikano, maka-Espan-yol, maka Ingles b ikinakabit din sa mga pangngalan o pang-uri nang wa-lang gitling kapag pangngalang pambalana, hal makabago, makaban-sâ, makabayan
    2:
    pambuo ng pang-uri, nagsasaad ng pananhî, hal maka-bása, makabuti, makasamâ
    3:
    katulad ng maka-2, subalit ginagamit bago ang tambalan at naglalarawan na sali-tâng-ugat, hal makaagdong-buhay, makaalis-antok, makabagbag-loob
    4:
    pambuo ng pandiwa, nagsasaad ng abilidad o awtoridad na gumawâ at kumilos, hal makabása, makabilí, makasulat, makasigaw
    5:
    pambuo ng pang-abay, nagsasaad ng pag-uulit, hal makailan, makalima, makasampu
  • hi•yâ
    png
    1:
    damdamin ng hindi makapagpahayag ng nais o pakay
    2:
    saloobin ng nakagawâ ng kasalanan, kamalian, o bagay na pangit sa kapuwa