- me•tó•ni•mí•yapng | Lit | [ Esp metoni-mia ]1:sa retorika, pagkatawan ng maliit na bahagi sa kabuuan2:paggamit ng pangalan ng isang bagay para sa ibang bagay na ipinahihiwatig niyon, hindi sa la-yong paghambingin ang mga ito, kundi upang ipakatawan ang isa sa isa, hal sanhi sa bunga, sagisag sa sinasagisag, sisidlan sa nakasilid, at lunan sa naninirahan