• me•tó•ni•mí•ya
    png | Lit | [ Esp metoni-mia ]
    1:
    sa retorika, pagkatawan ng maliit na bahagi sa kabuuan
    2:
    paggamit ng pangalan ng isang bagay para sa ibang bagay na ipinahihiwatig niyon, hindi sa la-yong paghambingin ang mga ito, kundi upang ipakatawan ang isa sa isa, hal sanhi sa bunga, sagisag sa sinasagisag, sisidlan sa nakasilid, at lunan sa naninirahan