• pag•ká

    1. :
      pinaikling kapagka.
  • pag•ká-

    1. 1:
      pambuo ng pangnga-lan upang tumukoy sa esensiya o kalikasan, hal pagkatao, pagkamaing-gitin
    2. 2:
      pambuo ng pang-abay at tumutukoy sa panahon pagkatapos maganap ang kilos sa salitâng-ugat, hal pagkahulog, pagkaulan, pagkaka-in
    3. 3:
      inuulit ang -ka-, pambuo ng pangngalan at tumutukoy sa paraan ng isang pangyayari, hal pagkakaluto, pagkakasabi, pagkakakuwento.