- pag•ki•lá•lapng | [ pag+kilala ]1:pagtu-koy sa isang bagay na dati nang nakíta, narinig, o nalalaman2:pagtuturing na tunay o umiiral ang isang bagay3:pagsang-ayon na ang isang bagay ay may bisà o karapat-dapat na suriin o pag-aralan4:a sertipiko o anumang kati-báyan na pumupuri sa katangian ng nagawâng kahusayan ng isang tao b okasyon o palatuntunan para ibigay ito