• ti•má•wa

    1. :
      paglalayo ng sarili mula sa isang kapahamakan o kalamidad.
  • ti•ma•wà

    1. 1:
      a
      sa sinaunang lipunang Tagalog at Bisaya, tao na kabílang sa uring malaya
      b
      tao na nahango mula sa pagkaalipin
    2. 2:
      sa makabagong gamit, tao na patay gutom.