• bi•nú•kot
    png | [ b+in+ukot ]
    1:
    sa sinaunang lipunang Bisaya, isang babaeng maharlika o asawa ng datu na nabubúhay nang nag-iisa at nakahiwalay sa ibang tao
    2:
    [Hil] ang babaeng napiling mang-aawit ng epikong-bayan; malimit maputî ang kutis, mahilig umawit, may pambihirang talas ng memorya, at nabubúhay nang nakahiwalay sa ibang tao