conjunction (kon•dyángk•syon) 1: pang-ugnay1; pangatnig 2: pagsasabáy 3: pagsasabay ng dalawa o higit pang lawas sa magkatulad na pangkalawakang longtitud
conjunctiva (kon•dyungk•táy•va) : tíla uhog na lamad, tumatakip sa harap ng balintataw at sa panloob na gilid ng talukap ng mata
coño (kón•yo) : sa Filipinas, pakutyang tawag sa mga tao na itinatanghal ang pagiging maykáya sa pamamagitan ng kilos, wika, at pananamit