ABCDEFGHIJKLMNÑNgOPQRSTUVWXYZ
<< 89909192939495 >>

  • hi•mú•song

    1. :
      walang pakundangan; hindi nahihi-ya.

  • hi•mu•tà

    1. :
      pagtatang-gal o pag-aalis ng muta sa mata.

  • hi•mu•tád

    1. :
      tunghayan o tumungháy.

  • hi•mú•tad

    1. :

  • hi•mu•tî

    1. :
      unti-unting pagkupas ng kulay.

  • hi•mú•ti

    1. :
      hulíng pamimitas ng prutas mula sa pu-nongkahoy na pinagpitasan na

  • hi•mut•lâ

    1. :
      pamu-mutî ng kutis o balát dalá ng pagka-gitla, pagkagulat, o kasalanang na-gawâ.

  • hi•mut•mót

    1. 1:
      paglinis ng himaymay ng lána, seda, at cotton
    2. 2:
      pagkakalas sa hinabing himaymay ng tela.

  • hi•mú•tod

    1. :
      húli sa pangingisda

  • hi•mu•tók

    1. :
      sigaw ng kabiguan, kasawian, o matin-ding kalungkutan.

  • hi•mu•tól

    1. :
      pagpútol o paggapas sa mga punongkahoy, haláman, damo, at katulad.

  • hi•mú•tong

    1. :
      paglilinis sa taniman sa pama-magitan ng pag-aalis sa mga damo.

  • hi•mu•tó’t ba•lát

    1. :
      pagiging butó at balát.

  • hi•mu•wâ

    1. :
      pag-insulto sa isang babae sa pamama-gitan ng pagbanggit ng kaniyang ari hal “Kiki mo!” o “Puke mo!”

  • hi•mú•yat

    1. :
      regalong handog ng laláki sa magiging biye-nang babae dahil sa kaniyang pagba-bantay at pag-aaruga sa kaniyang anak hábang musmos pa lámang.

  • hin-

    1. :
      varyant ng hing- para sa salitâng-ugat na nagsisimula sa d, l, r, s, t, at z, hal hin + sayang = hinayang, hin + sakit = hinakit, hin + daing = hinaing, hin + tamad = hinamad.

  • -hin

    1. :
      hulapi sa mga salitâng-ugat na nagtatapos sa mga patinig na malumay at mabilis, hal masayahin, pagandahin, apihin, susuhin

  • hi•nà

    1. 1:
      kulang sa lakas, hal mahinàng ilaw, mahinàng kata-wan
    2. 2:
      kulang sa tibay, hal mahi-nàng pader, mahinàng loob
    3. 3:
      wa-lang puwersa o bisà, hal mahinàng gamot
    4. 4:
      mabagal, hal mahinàng lakad, mahinàng benta
    5. 5:
      mabagal, hal mahinàng lakad, mahinàng benta

  • hi•nà

    1. 1:
      pagiging kulang sa lakas hal paghinà ng katawan, paghinà ng liwanag ng ilaw, paghinà ng benta
    2. 2:
      pakiramdam na kulang sa lakas
<< 89909192939495 >>