há•pit
- :
ha•pí•tan
- :
ha•pí•ton
- :
- isang uri ng punongkahoy.
- :
hap•là
- :
háp•lak
- :
hap•lás
- 1:
- langis na hinaluan ng iba’t ibang sangkap laban sa lason
- 2:
- isang bagay na malî ang pagkakagawâ, tulad ng haplas na pagkakatalî
- 3:
- akto ng paghimas sa bahaging masakît
- 4:
- pagpapahid ng gamot sa bahagi ng katawang may karamdaman
- 1:
háp•las
- :
hap•lít
- 1:
- 2:
- pagsilakbo ng lakas, gaya sa paligsahan sa pag-takbo na ibinibirit ang hulíng lakas upang maunahan ang mga kalaban
háp•log
- :
hap•lós
- :
- magaan at banayad na pagpaparaan ng kamay sa isang bahagi ng katawan
- :
háp•los
- :
hap•lót
- :
háp•na
- :
- bulubod ng palay na nása punlaan.
- :
háp•nit
- :
ha•pò
- 1:
- págod na may kasá-mang paghingal
- 2:
- 1:
ha•pô
- 1:
- pagód at lupaypay
- 2:
- humihingal dahil sa labis na págod.
- 1:
ha•po•là
- :
Ha•pón
- 1:
- 2:
há•pon
- 1:
- pana-hon mula tanghali hanggang pag-lubog ng araw
- 2:
- a
- oras sa pagitan ng 12
- b
- 00-6
- c
- 00 n g
- 3:
- pagbalik ng manok sa pugad nitó kung guma-gabi na; pagdapo ng ibon, manok, at kauri sa punongkahoy
- 4:
- 1:
Ha•po•nés
- 1:
- tao na katutubò ng bansang Japan, Ha•po•né•sa kung babae
- 2:
- wika sa Japan
- 1: