lang•ku•síp
- :
- pagtakas o pagtata-go upang hindi mabigyan ng takdang gawain
lang•ku•wás
- :
- uri ng ilahas na luya.
- :
lang•láng
- 1:
- karaniwang bagay sa dagat
- 2:
- sa malaking titik, sinaunang tawag ng mga Tagalog sa mga Tsino
- 3:
- uri ng pansit na may sabaw
- 4:
- sangkáp sa pagluluto ng pagkain
- 5:
- sasakyang-dagat ng mga piratang Tsino noong siglo 16
- 1:
lang•lás
- :
- tumawid patakbo sa gitna ng maraming tao, bundok, o libis.
- :
láng•nis
- :
la•ngó
- :
la•ngò
- :
láng-o
- :
- alingasaw ng naimbak at maruming tubig
- :
lá•ngog
- :
la•ngók
- 1:
- pagsobra o paglagpas sa nararapat
- 2:
- bílang ng mga súso ng áso na labis sa karani-wan.
- 1:
la•ngó-la•ngó
- :
- balang-kas na kawayan na nagsisilbing balkonahe.
- :
la•ngó-la•ngó
- :
- balang-kas na kawayan na nagsisilbing balkonahe..
- :
lá•ngon
- :
la•ngór
- :
la•ngót
- 1:
- binúnot sa pamamagi-tan ng dalawang kamay
- 2:
- marahas na kinuha ang isang bagay
- 1:
lá•ngot
- :
la•ngóy
- :
- pag-usad sa tubig sa pamamagitan ng pagkampay ng mga kamay at pagsikad ng mga paa, kung sa tao, at sa pamamagitan ng buntot at mga palikpik, kung sa isda
- :
lang•pás
- 1:
- uri ng garantiya na nakukuha kapag hindi nakatu-pad sa napagkasunduan
- 2:
- hindi pagbibigay ng premyo sa hindi tu-mupad sa pangako
- 1:
lang•pós
- :
- tumakas o nakata-kas.
- :
lang•sí
- :