ma•ngu•láy-ong
- :
- magutom, tumutukoy sa mga hayop na walang-lamán ang tiyan
má•ngu•ngu•lim•bát
- :
- tao na nagsasagawâ ng kulimbat
- :
ma•ngut•ngót
- :
- uri ng maliit na punongkahoy na may taas na anim na talampakan, malagô, may maliliit na dahon, at kahit na ang mga ito ay nangangamoy, gamot naman para sa sakít sa loob ng katawan, nabubúhay lámang sa may tubig-alat
- :
mang-u•ú•mit
- :
- tao na nagnanakaw ng mga maliliit na bagay
- :
Mang•wá•nga
- :
- isa sa mga pangkating etniko ng mga Manda-ya
- :
Mang•yán
- :
- pangkalahatang tawag sa mga pangkating etniko na matatagpuan sa Mindoro
- :
mang•yá•ri
- :
- maganap, dumatíng
- :
mang•yá•ri
- 1:
- karani-wang may kasámang ’y, kumakata-wan sa ay, nangangahulugang “dahil sa” at “sapagkat,” hal , “Kuma-hol ang áso, mangyari’y tumakbo ka”
- 2:
- kapag may pangatnig na ng, nangangahulugang “sana,” hal mangyaring sagutin, mangyaring dalhin
- 1:
Mang•yá•ri pa!
- :
- Talaga! Dapat lámang asahang mangyari!
- :
man•híd
- 1:
- pagkawala ng pakiramdam ng kalamnan at litid, at kung minsan, may kasámang pamimitig o pulikat
- 2:
- kawalang pakiramdam dulot ng anestisya
- 3:
- taong walang pakiramdam
- 1:
manhole (mán•howl)
- :
- bútas o lagusan para sa isang tao, lalo na sa ilalim ng lupa o sa saradong estruktura
- :
manhood (mán•hud)
- 1:
- kalagayan ng pagiging ganap na laláki o kahustuhan ng gulang ng isang laláki
- 2:
- pagiging lalaki o pagkalaláki
- 3:
- kalalakíhan ng isang bansa
- 4:
- kalagayan ng pagiging tao
- 1:
ma•nî
- 1:
- haláman (Arachis hypogaea) na may lamáng-ugat at nakakain
- 2:
- 1:
mania (mén•ya)
- 1:
- karamdaman ng pag-iisip na dulot ng labis na tuwa o pagkagálit
- 2:
- pagkahibang; kahibangan sa isang bagay
- 1:
maniac (mén•yak)
- 1:
- 2:
- kahíbangán o pa-giging hibang
- 3:
- tao na may gani-tong sakít
ma•ni•ba•láng
- :
- búnga na malapit nang mahinog, gaya ng ma-nibalang na mangga
- :
ma•ni•bát
- :
ma•ni•bé•la
- :
- kasangkapan para kontrolin ang direksiyon ng mga gulóng ng isang sasakyan
- :
manic depression (má•nik dep•ré• syon)
- :
- kaguluhan ng pag-iisip dulot ng kaligayahan o kalungkutan
- :
manichaeism (má•ne•ka•yí•sim)
- 1:
- paniniwalang panrelihiyon na may halò-halòng konsepto hinggil sa tunggaliang kosmiko ng dilim at liwanag, na nása kaharian ng dilim ang laman, kaya tungkulin ng tao ang pag-iwas sa pagkain at sex
- 2:
- tambalang interpretasyon sa daigdig na nahahati sa mabuti at masamâ
- 1: