mang•lá•wat-lá•wat
- :
- bagay na kakaunti at magkakahiwalay sa isa’t isa ang butil o bahagi, gaya ng bayang kakaunti ang mga bahay, o mga tanim na palay na kakaunti ang uhay, o mga hayop na magkakahi-walay sa isa’t isa
Mang•ló•bar
- :
- batha-lang nagpapahupa ng gálit
- :
mang•lóy
- :
- pagtawag sa mga áso hábang nangangáso
- :
mang•máng
- 1:
- hindi nakapag-aral o walang pinag-aralan; walang dunong
- 2:
- hindi ma-kabása o makasulat
- 3:
- may kapuna-punang kawalan ng kaalaman hing-gil sa isang paksâ o larang
- 4:
- nagdedeliryo dahil sa taas ng lagnat
- 1:
máng•mang
- :
mang•ngar•rú•ba
- :
- panga-ngapitbahay upang makipagtsismi-san
- :
mango (máng•go)
- :
ma•ngo•ngó•bor
- :
- uri ng ibon
- :
mangosteen (máng•gus•tín)
- 1:
- punongkahoy (Garcinia Mangostana) na may makatas at nakakaing bunga
- 2:
- tawag din sa bunga nitó
- 1:
mang•páng
- :
mangroove (mán•gruv)
- :
mang•sá
- :
mang•sád
- :
mang•sí
- :
mang•tás
- :
ma•ngu•lag•yá
- :
- manghuli ng maliliit na hipon
- :
ma•ngu•láy-ong
- :
- magutom, tumutukoy sa mga hayop na walang-lamán ang tiyan
- :
má•ngu•ngu•lim•bát
- :
- tao na nagsasagawâ ng kulimbat
- :
ma•ngut•ngót
- :
- uri ng maliit na punongkahoy na may taas na anim na talampakan, malagô, may maliliit na dahon, at kahit na ang mga ito ay nangangamoy, gamot naman para sa sakít sa loob ng katawan, nabubúhay lámang sa may tubig-alat
- :
mang-u•ú•mit
- :
- tao na nagnanakaw ng mga maliliit na bagay
- :