gí•san
- :
gi•sán•tes
- :
- halámang (Lathyrus fruttescens grossum) gumagapang at may mata-mis at mabangong bulaklak
- :
gí•sap
- :
- pagiging magulo ng buhok
- :
gi•sáw
- 1:
- singaw sa bunga-nga na dulot ng mataas na lagnat
- 2:
- pagbabâ o paghupa ng lagnat
- 3:
- paglamig ng init
- 1:
gí•saw
- :
- pagpukaw o paggí-sing sa inaantok
- :
gis•gís
- :
- ugat o anumang ina-alis sa ilulutong báka o inasnang karne
- :
gis•gís
- :
gís•gis
- :
gi•sí
- :
gi•sì
- 1:
- bahagyang nisnis sa tela
- 2:
- 1:
gi•sî
- :
- punít; nanis-nis
- :
gi•sì•an
- :
- isang uri ng pu-nongkahoy
- :
gi•sí•han
- :
- na punong-kahoy na iba’t iba ang kulay ng dahon
- :
gí•sil
- :
- nangangalaga sa dapat gawin, karaniwang may “di-,” gaya sa “di-makagísil,” abaláng abalá o lubhang okupádo
- :
gi•síng
- 1:
- hindi natutulog
- 2:
- buháy ang loob at masigla
- 1:
gí•sing
- 1:
- pagpapakilos sa sinumang natutulog o walang ma-lay
- 2:
- pagmulat mula sa pagtulog
- 1:
gí•sit
- :
- hindi pantay na pagka-kaikot ng lubid, sinulid, tela, at iba pa
- :
gís•la
- :
- maninipis na piraso ng kawayang ginagamit sa pagbu-bungkos o pagtatalì
- :
gis•lót
- :
- mabahalà o mabalísa
- :
gís•ngak
- :