• hi•ngú•tan

    1. :
      tao na gulay lámang ang kinakain o inu-ulam
  • hi•ngú•to

    1. :
      pagtatanggal ng kuto sa buhok
  • hi•ngu•tóng

    1. :
      ang libángan ng mga sanggol na laruin ang utong ng kanilang ina
  • hi•ngut•yâ

    1. :
      damda-min ng pangingimi o pagkahiya dahil sa mababàng kalagayan sa lipunan, pagkakamalî, o kawalang-kakayahan.
  • hin•hín

    1. 1:
      kalayaan sa pagmamalabis
    2. 2:
      kalayaan sa pagma-mahal sa sarili at kayabangan
    3. 3:
      kalayaan sa kagaspangan at kabastusan
    4. 4:
      pagsasaalang-alang sa kagandahang-asal at wastong pananamit, pagsasalita, at pagkilos
  • hi•nig•tíng

    1. :
      ginha-wang dulot ng kapayapaan at kata-himikan matapos ang malakas na ingay.
  • hi•ni•gúg•ma

    1. :
  • hi•ni•ká•yan

    1. :
      sa sinaunang lipu-nang Bisaya, upa o singil sa pagsasa-kay ng kargamento sa barko.
  • hi•nik•sík

    1. :
      pag-aalis ng lisâ at kuto sa buhok
  • Hi•ni•lá•wod

    1. :
      epikong-bayan ng mga Sulod sa pulo ng Panay at itinuturing na isa sa mga pinaka-mahabàng naitalâng epikong-bayan sa Filipinas.
  • hi•ní•mol

    1. :
      inimbak sa asin; inas-nang pagkain.
  • hi•ní•mos

    1. :
  • hi•ni•ngá

    1. 1:
      ang ha-nging hinigop at ibinuga sa paghingá
    2. 2:
      pag-aalis ng tingá sa pagitan ng mga ngipin.
  • hi•ni•pá•lo

    1. :
      isang uri ng pam-bihirang halaman.
  • hi•ni•rá•ngan

    1. :
      pagpilì ng isang bagay na mas mainam kaysa dati.
  • hi•ní•rap

    1. :
      pagsu-bok na nakasasakít.
  • hí•nis

    1. :
      kinang ng ginto o ng telang hinabi sa ginintuang sinulid.
  • hin•la•lab•yó

    1. :
      uri ng da-mong karaniwang tumutubò sa bay-bayin.