• hug•nâ

    1. :
      pagtataas ng sagwan palapit sa sarili para lumakas na igaod.
  • hug•nós

    1. :
      pagkaalis ng pagkakatalì dahil sa hindi tamang pagkakabuhol
  • hú•go

    1. :
  • hú•gok

    1. :
      kalagin o luwagan ang mahigpit na pagkakatalì.
  • hú•gong

    1. :
      ingay o tunog na malalim at mababà.
  • hú•gos

    1. 1:
      pag•hú•gos pagbababâ ng anuman mula sa mataas na kina-lalagyan
    2. 2:
      pag•hú•gos sabáyang pagsugod ng mga tao
    3. 3:
  • hú•got

    1. 1:
      pagkuha mula sa isang lalag-yan, hal paghugot ng singsing mula sa daliri
    2. 2:
      pagpilì ng isa mula sa karamihan
    3. 3:
      pagbabà ng tubig bahâ
  • hug•póng

    1. 1:
      bagay na nag-uugnay o nagkakabit sa dalawang bagay
    2. 2:
      ang , púnto na pinagdugtungan ng dalawang bagay
    3. 3:
      ang karugtong o idinug-tong sa dulo upang humabà
  • hug•pú•ngan

    1. :
      ang púnto o pook na pinaghuhugpu-ngán
  • hu•gú•san

    1. :
      kalo, bloke, o pingga na ginagamit sa pag-bababâ.
  • hu•gu•tán

    1. 1:
      tabla na may mga bútas para pagtusukan
    2. 2:
  • hu•gú•tan

    1. :
      dulo o sulok ng balabal o tapis na nagtatagpo sa tagi-liran ng baywang.
  • húg•yaw

    1. :
      sa sinaunang lipunang Bisaya, tagumpay sa labanán
  • hu•hô

    1. :
  • hû-hô

    1. :
  • hú•hom

    1. :
      varyant ng hum-hóm.
  • hu•hú

    1. :
      lunggating maangkin ang isang bagay.