ABCDEFGHIJKLMNÑNgOPQRSTUVWXYZ
<< 125126127128129130131 >>

  • hu•hú•gan

    1. :
      duahan na may makitid na tagiliran.

  • hú•i

    1. :
      paa at binti.

  • Huk

    1. :
      pinaikling Hukbalahap.

  • hu•káb

    1. :
      may malakíng uka o gu-wang ang loob.

  • hú•kag

    1. :
      malapit nang mahinog na palay.

  • hu•kás

    1. :
      kalasin ang pagkakahabi.

  • hú•kay

    1. 1:
      ma-lakí at malalim na bútas sa lupa
    2. 2:

  • Huk•ba•la•háp

    1. :
      noong pana-hon ng Hapon, daglat para sa Hukbo ng Bayan Laban sa Hapon, isang pangkat ng mga gerilyang Filipino na hiwalay sa pamamahala ng mga Amerikano at naging kilusang ma-paghimagsik pagkaraan ng Ikala-wang Digmaang Pandaigdig

  • huk•bó

    1. 1:
      malakí, organisado, at sandatahang pangkat na sinanay para sa anumang labanán
    2. 2:
      ang kabuuang sandatahang-lakas ng isang bansa
    3. 3:
      pangkat para sa isang layunin

  • huk•bóng-dá•gat

    1. :
      hukbong pandagat ng ban-sa, kasáma ang mga sasakyan, him-pilan, tauhan, at sistemang nagpa-panatili nitó

  • huk•bóng-ka•tí•han

    1. :
      hukbó ng mga sundalong panlupa

  • huk•bóng-pang•hím•pa•pa•wíd

    1. :
      hukbong nangangalaga sa himpapa-wid ng isang bansa

  • huk•bóng-san•da•ta•hán

    1. :
      pangka-lahatang hukbong militar ng isang bansa, lalo na ang hukbong-dagat, hukbong-katihan, at hukbong-pang-himpapawid.

  • huk•bót

    1. :
      ang bundok o bukol sa likod ng hayop gaya ng sa kamel

  • huk•hók

    1. :
      buksan para alisan ng ti-nik.

  • huk•hók

    1. :
      walang butó o hindi mabutó.
<< 125126127128129130131 >>