hu•hú•gan
- :
- duahan na may makitid na tagiliran.
hú•i
- :
- paa at binti.
- :
Huk
- :
- pinaikling Hukbalahap.
- :
hu•káb
- :
- may malakíng uka o gu-wang ang loob.
- :
hu•kág
- :
hu•kág
- :
hú•kag
- :
- malapit nang mahinog na palay.
- :
hu•kás
- :
- kalasin ang pagkakahabi.
- :
hú•kaw
- :
hú•kay
- 1:
- ma-lakí at malalim na bútas sa lupa
- 2:
- 1:
Huk•ba•la•háp
- :
- noong pana-hon ng Hapon, daglat para sa Hukbo ng Bayan Laban sa Hapon, isang pangkat ng mga gerilyang Filipino na hiwalay sa pamamahala ng mga Amerikano at naging kilusang ma-paghimagsik pagkaraan ng Ikala-wang Digmaang Pandaigdig
- :
huk•bó
- 1:
- malakí, organisado, at sandatahang pangkat na sinanay para sa anumang labanán
- 2:
- ang kabuuang sandatahang-lakas ng isang bansa
- 3:
- pangkat para sa isang layunin
- 1:
huk•bóng-dá•gat
- :
- hukbong pandagat ng ban-sa, kasáma ang mga sasakyan, him-pilan, tauhan, at sistemang nagpa-panatili nitó
- :
huk•bóng-ka•tí•han
- :
- hukbó ng mga sundalong panlupa
- :
huk•bóng-lá•kad
- :
huk•bóng-pang•hím•pa•pa•wíd
- :
- hukbong nangangalaga sa himpapa-wid ng isang bansa
- :
huk•bóng-san•da•ta•hán
- :
- pangka-lahatang hukbong militar ng isang bansa, lalo na ang hukbong-dagat, hukbong-katihan, at hukbong-pang-himpapawid.
- :
huk•bót
- :
- ang bundok o bukol sa likod ng hayop gaya ng sa kamel
- :
huk•hók
- :
- buksan para alisan ng ti-nik.
- :
huk•hók
- :
- walang butó o hindi mabutó.
- :