• ha•púy

    1. :
      ibilad ang gúda sa araw.
  • ha•rà

    1. :
      nakaharang sa daan ng ibang nása harap.
  • há•ra

    1. 1:
      pagpuwesto ng sarili upang makita ng iba
    2. 2:
      punong-kahoy (Lesa aculeata) na putî ang bu-laklak, 1 sm ang diyametro ng bunga, at panlinis ng dugo ang dahong pina-kuluan
  • ha•rá•be

    1. 1:
      uri ng arnibal na ginagamit na panghalò sa gamot
    2. 2:
      tawag din sa gamot sa ubo na may lasang matamis-tamis at maasim-asim
    3. 3:
  • ha•ra•gán

    1. 1:
      tao na pagalà-galà
    2. 2:
      pilya, lalo na kung kabataan.
  • ha•rag•hág

    1. :
  • ha•rá•kay

    1. 1:
      marahang ihip ng hangin
    2. 2:
      mainam na paglugas ng palay.
  • ha•ra-kí•ri

    1. :
      ritwal na pagpa-pakamatay sa pamamagitan ng pag-laslas sa sikmura, dáting ginagawâ ng mga samurai para maiwasan ang pagkawala ng dangal
  • ha•rá•na

    1. 1:
      pag-tapat ng binata sa tahanan ng dala-gang liligawan at pagpaparinig ng mga awitin, kadalasang ginagawâ sa gabi
    2. 2:
      panunuyò sa isang nais hingan ng anuman
  • ha•ra•ngán

    1. :
      uri ng ilahas na damo (Centipede minima)
  • ha•ráp

    1. 1:
      ang bahagi ng isang bagay na karaniwang unang nakikíta, hal harap ng bahay, harap ng simbahan, o ang posisyong nása unahán, hal harap ng pila, harap ng kotse
    2. 2:
      pagiging nása isang pook sa isang takdang panahon
    3. 3:
      pagdalo, gaya sa pagharap sa hukuman, o pag-asikaso, gaya sa pag-harap sa panauhin
    4. 4:
      pagsusumite ng mga papel, ulat, o mga puna
    5. 5:
      direksiyong tinutúngo o panahong darátíng
    6. 6:
      pagsasalita nang tahasan o tuwiran
    7. 7:
      pahibas na tawag sa uten o puke.
  • ha•ráp

    1. :
      mahirap makíta.