• ha•pín

    1. 1:
      tuhugan ng mga bulak-lak, gaya ng sampagita upang maging kuwintas
    2. 2:
    3. 3:
      pisì ng paman-sing o ng panà
    4. 4:
      kuwerdas ng gitara o arpa
    5. 5:
      dahon, karaniwang saging, para maging sapin ng maninit na palayok.
  • há•pin

    1. 1:
      malambot na palamán ng kutson
    2. 2:
      sapin sa ulo kapag may mabigat na sunong.
  • há•pis

    1. 1:
    2. 2:
      habag sa sarili.
  • ha•pít

    1. :
      lapát na lapát, gaya ng hapít na damit
  • há•pit

    1. 1:
      pag-ipit sa pagitan ng dalawang kahoy
    2. 2:
      pagpapahigpit ng talì
    3. 3:
    4. 4:
      hinto o paghinto.
  • há•pit

    1. 1:
    2. 2:
      mahipo nang hindi sinasadya.
  • ha•pí•tan

    1. :
  • ha•pí•ton

    1. :
      isang uri ng punongkahoy.
  • háp•lak

    1. :
  • hap•lás

    1. 1:
      langis na hinaluan ng iba’t ibang sangkap laban sa lason
    2. 2:
      isang bagay na malî ang pagkakagawâ, tulad ng haplas na pagkakatalî
    3. 3:
      akto ng paghimas sa bahaging masakît
    4. 4:
      pagpapahid ng gamot sa bahagi ng katawang may karamdaman
  • háp•las

    1. :
  • hap•lít

    1. 1:
    2. 2:
      pagsilakbo ng lakas, gaya sa paligsahan sa pag-takbo na ibinibirit ang hulíng lakas upang maunahan ang mga kalaban
  • hap•lós

    1. :
      magaan at banayad na pagpaparaan ng kamay sa isang bahagi ng katawan
  • háp•na

    1. :
      bulubod ng palay na nása punlaan.